مهربانی کی سرآمد؟!

مهربانی را وقتی دیدم که کودکی خورشید را در دفتر نقاشیش سیاه کشید تا پدر کارگرش زیر نور آفتاب نسوزد ...

نوشته شده توسط مینا مهرپویا در یکشنبه بیست و پنجم فروردین 1387 ساعت 10:0 موضوع | لینک ثابت

زندگی یادم داد آسمان آبی نیست

مجنونِ قصۀ ما جز به هوا راضي نيست

زندگي يادم داد

دوستت ميدارم پوچ ترين جملۀ هيچستان است

پنجره ، بارش باران ، واژه ،

از نگاهِ كهنِ رنگ و ريا رقصان است

من به رَدِ غزلي ساده ولي ناب

در اين دفتر خط دار ولي پاك

چنان مشكوكم

كه بگويند خدا اشك ز چشمان غريبان چيدست

من به اين عشق كه صد رنگ به خود ميبيند مشكوكم

من به جرم دو سه خط شعر

كه دم ميزند از پاك ترين لحظۀ برخوردِ نگاهِ دو جوان محكومم

من به منفور ترين جملۀ عالم

آري: دوستت ميدارم

مصلوبم

نوشته شده توسط مینا مهرپویا در شنبه بیست و چهارم فروردین 1387 ساعت 11:57 موضوع | لینک ثابت