مهربانی کی سرآمد؟!

در زمستانی سرد بادلی رفته ز دست زیر لب می خوانم

کاش می شد به تو گفت که تو تنها سخن شعر منی

تو نرو از بر من ،تو بمان تا که نمیرد دل من

.

.

تو اگر باز کنی پنجره ای سمت دلت

می توان گفت که من چلچله ناز توام

مثل یک پوپک سرمازده در بارش برف

سخت محتاج به گرمای پروبال توام

نوشته شده توسط مینا مهرپویا در یکشنبه نهم تیر 1387 ساعت 14:15 موضوع | لینک ثابت